Er is een interessant gesprek op gang gekomen over de rol van twintigers en dertigers in Nederland. De grote vraag is: wanneer gaan zij zich verenigen? De hernieuwde interesse in generaties komt voort uit de woelige politieke periode met zowel de gemeenteraads- én Tweede Kamerverkiezingen binnen een halfjaar. Maar ook doordat er iets in de lucht hangt. Er staat iets te gebeuren. Ik zag het woord ‘revolutie’ voorbij komen in artikelen die verhalen over de twintigers en dertigers van vandaag.

Revoluties worden gedreven door sterk leiderschap. Door iemand die het voortouw neemt en alle vernieuwende idealen fijntjes over de bühne weet te krijgen. Door een spreekbuis van onze generatie. Nu is er nog geen vernieuwende leider opgestaan. Dus de revolutie blijft uit.

Wie zou die spreekbuis van de generatie 20/30 kunnen zijn volgens jou? Is het de filosoof Rob Wijnberg? Misschien de CNV Jong voorzitter Jesse Klaver? Of toch die onbekende studiegenote van jou?

De klimaattop in Kopenhagen had tot een akkoord moeten leiden dat het Kyoto-protocol had kunnen vervangen. De top had het begin moeten zijn van een nieuwe, duurzame mentaliteit ten opzichte van onze aarde. Dat gebeurde niet. Mede dankzij een machtparadigma dat aan verandering onderhevig is, besloten opkomende industrieën als China, India en Brazilië niet mee te gaan met de eisen van de westerse landen in Amerika en Europa.

Hoe lossen we deze impasse op? De nieuwe generatie, jongeren tussen de 18 en 25 jaar, bedacht tijdens een elektrische-scootertour van Den Bosch naar Kopenhagen praktische oplossingen om tot een duurzame economie te komen. Zij streven naar een toekomst waarin onze afhankelijkheid van fossiele brandstof kan worden verkleind. Door infrastructuren te creëren voor elektrische mobiliteit, de Formule 1 in zijn geheel elektrisch te maken en oplossingen aan te dragen die de consument in staat stellen zelf de auto op te laden.

Zie via deze link een visuele presentatie van het manifest dat 300 jongeren de afgelopen weken schreven.